Powiat Poniecki

14Sarbinowo występuje w dokumentach co najmniej od początku XIV wieku. W 1310 roku wchodziło w skład powiatu ponieckiego. W roku 1397 pisał się Janusz z Sarbinowa. Pod koniec XVIII wieku stało się własnością Sczanieckich, a później książąt Czartoryskich, w których rękach pozostawało aż do drugiej wojny światowej. Według legendy w dawnych czasach uratowane zostało przed zarazą przez chłopców bliźniaków, którzy oborali je dwoma wotami bliźniakami. I tu bawił Adam Mickiewicz w 1831 roku.

W 1939 roku Sarbinowo było własnością księcia Romana Czartoryskiego. Majątek w 1926 roku liczył 916 hektarów.

Sarbinowo

13Bardzo oryginalny – mimo wielkiej prostoty – dwór, zbudowany w 1800 roku dla Antoniego Sczanieckiego. Pozornie piętrowy, jednak z powodu zredukowania parteru niemal do poziomu bardzo wysokiego podpiwniczenia de facto parterowy. Również nietypowe, choć przypominające na mniejszą znacznie skalę Pawłowice, jest umieszczenie portyku kolumnowego na poziomie jedynie górnej kondygnacji, co powoduje, że drzwi wejścia głównego znajdujące się w dolnej kondygnacji stają się zupełnie niepozorne. Podobnie potraktowano elewację ogrodową, z tą różnicą, że zamiast kolumn toskańskich umieszczono tu jedynie pilastry. Również podobnie jak w Pawłowicach sale reprezentacyjne znalazły się na piętrze rezydencji. Dwór zbudowany na rzucie prostokąta, nakryty dachem czterospadowym.

Manieczki

12Niezbyt okazały parterowy dwór, z piętrem ukrytym w mansardowym dachu, w którym wystawka dachowa i dwa mansardowe okna po bokach. Wejście ujmuje murowany ganek niosący balkon. Dwór zbudowany w 1894 roku dla ówczesnych właścicieli Grodzickich.

Manieczki występują w dokumentach co najmniej od 1368 roku, kiedy to należały do Sędziwoja dziedzica Gtęboczka. Pod koniec XIV wieku były własnością Mikołaja zwanego Kapustą i jego żony Mańczyckiej. W latach 1509-1522 dziedzicem był Jan z Manieczek Maniecki, który zakazywał miejscowym kmieciom poić bydło w wodach w Górce od strony Manieczek. Mieli też tu w tym czasie swoje działy: Jan Przylepski, Wojciech Grabianowski, Stanisław Strzeżowski i Jadwiga Maniecka. W XVIII wieku Manieczki były własnością Kołaczkowskich, a przed 1822 rokiem gen. Józefa Wybickiego, autora Jeszcze Polska, co wystarczyło, by umieścić we dworze muzeum jemu poświęcone. Pod koniec XIX wieku miejscowość należała do Grodzickich, potem Antoniego von Graeve, właściciela Karolewa, Cezarego Broel Platera z Góry, w 1912 roku Zdzisława Brzeskiego, a następnie Prus-Głowackich. W ten sposób Manieczki pobiły, jak się wydaje trudny do pobicia w Wielkopolsce, rekord częstego zmieniania właścicieli – w rękach pięciu rodzin w ciągu niecałych czterdziestu lat.

W 1930 roku Manieczki należały do Wincentego Prus-Głowackiego. Majątek w 1926 roku liczył 561 hektarów i miał gorzelnię.

Bagrowo

11Bagrowo – niewielki, skromny dwór – czy też dom rządcy o dobrych proporcjach, poprzedzony gankiem o czterech kolumnach dźwigających półokrągły balkon, parterowy, z wystawką nad gankiem, kryty dachem naczółkowym, wzniesiony na początku XX wieku. W roku 1926 Bagrowo było folwarkiem należącym do Fundacji „Zakłady Kórnickie” i liczyło 337 hektarów

Baranowo – prosty, niewielki, parterowy dwór z murowanym gankiem, na którym taras, a nad tarasem wystawka. W opracowaniu bryły i elewacji widoczne nawiązanie do renesansowej willi włoskiej z pewnymi elementami tzw. stylu szwajcarsko-tyrolskiego. Niezłe proporcje nadają tej niedużej rezydencji pewnego wdzięku. Dwór zbudowany zapewne około 1900 roku. W 1939 roku Baranowo należało do Antoniego Kawczyńskiego. Majątek liczył w 1926 roku 225 hektarów.

Modrze

10Dwór częściowo parterowy, częściowo piętrowy, z ciekawym wgtębnym portykiem oraz trzykondygnacyjną wieżą, o pewnych cechach neorenesansowych, wystawiony przez właścicieli Modrza Niemców Baarthów w latach osiemdziesiątych XIX wieku.

Modrze od XIII wieku do 1420 roku było grodem kasztelańskim, a do rozbiorów królewszczyzną. W XV i XVI wieku obok leżało zanikłe później miasto Żnin, stąd często Modrze nazywano Żninem. Tu 9 stycznia 1265 roku zmarła księżna Elżbieta, żona wielkopolskiego księcia Przemysła I. Na początku XIX wieku właścicielką miejscowości była Rozalia z Chłapowskich Engestrómowa, która „dla zbytkownego życia zmuszona była sprzedać tę majętność w ręce niemieckie”. Modrze należało następnie do Niemców Baarthów. Późniejszym właścicielem był Marcin Biedermann z Poznania. W okresie międzywojennym Modrze należało do Hutten-Czapskich.

W 1939 roku właścicielem był hr. Józef Hutten-Czapski. Majątek w 1926 roku liczył 1090 hektarów i miał gorzelnię.

post piekne dwory welna wyganow slupy pogorzela lubonia e 2 post piekne dwory e 2 granowko prusinowo kwilcz rodzina kwileckich giewartow e 3 post piekne dwory e 3 zydowo strzyzewice ludzisko rogaczewo male kluczewo e 4 post piekne dwory e 4 chichowo lubosz rokietnica twardow bialokosz e 5 post piekne dwory e 5 jaszkowo pawlowo skockie rakoniewice raczon rzadkowo e 6 post piekne dwory e 6 mystki lipie gorki kobylniki wlasnosc radomickich e 7 post piekne dwory e 7 srodka gora jankowo lachmirowice potrzebowo e 8 post piekne dwory e 8 wieclawice radlowo nowa wies myjomice czerlin e 9 post piekne dwory e 9 gronowko splawie popowo podlesne kruchowo granowo e 10 post piekne dwory e 10 marzenin rusocin wroble tarnowo krolewiec e 11 post piekne dwory e 11 nielegowo kopaszyce zelazno wegierki grzybno e 12 post piekne dwory e 12 tonowo smogorzewo pierzchno gorzyczki sedziny e 13 post piekne dwory e 13 powiat poniecki sarbinowo manieczki bagrowo modrze e 14 post piekne dwory e 14 gorki dabskie zbrudzewo wola ksiazeca slupia lekno e 15 post piekne dwory e 15 gorzno lomnica psie pole szlachcin tworca palacu e 16 post piekne dwory e 16 gola gorkowie grabonog wegorzewo sobiejuchy e 17 post piekne dwory e 17 smogulecka wies skoraczewscy skoraczew przebedowo lacko e 18 post piekne dwory e 18 rodzina pawlowskich architekt palacu pawlowice wieckowice rakojady e 19 post piekne dwory e 19 zurawiniec wisniewo stare bojanowo pianowo gorzyn e 20 post piekne dwory e 20 kaczkowko labiszynek pietronki tworzanice uchorowo