Górki Dąbskie

9Okazały, neogotycki dwór z drugiej połowy XIX wieku, piętrowy, z ryzalitem na osi poprzedzonym murowanym gankiem filarowo-kolumnowym niosącym taras, z nieodzowną w przypadku neogotyckiej rezydencji masywną, czteroboczną wieżą – znakiem rycerskich korzeni właściciela i feudalnych aspiracji. Dwór w Górkach Dąbskich, wzniesiony przez budowniczego z Wenecji koło Żnina, jest – jak wiele mu podobnych – raczej wygodną rezydencją XIX-wiecznego posiadacza ziemskiego niż obronnym zamkiem średniowiecznego rycerza. Blanki zamieniły się w attykę zasłaniającą dach, a małe wieżyczki w dekoracyjne sterczyny.

Górki Dąbskie w 1881 roku należały do Eustachego Rogalińskiego, a w 1909 roku do Mieczysława Sikorskiego. W okresie międzywojennym własność Odrowąż-Pieniążków.

W 1930 roku właścicielką Górek Dąbskich była Gabriela Odrowąż-Pieniążek. Majątek w 1926 roku liczył 621 hektarów.

Zbrudzewo

8Dwór zbudowany na przełomie lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych XIX wieku przez Skrzydlewskich i rozbudowany w początkach XX wieku przez Potworowskich, składający się z niewielkiej środkowej części parterowej – najwcześniejszej – i dwóch obszernych, piętrowych skrzydeł. Na osi drewniany ganek.

Zbrudzewo istniało już przed 1399 rokiem i do XVIII wieku było własnością miasta Śremu. Było również gniazdem Zbrudzewskich. Od 1868 roku, kiedy to na publicznej licytacji majątek zakupiła Tekla Skrzydlewska z Mechlina, Zbrudzewo należało do Skrzydlewskich. Potem własność Potworowskich, a następnie-co najmniej od 1926 roku – Ossowidzkich.

W 1939 roku właścicielem Zbrudzewa był Teodor Ossowidzki. Majątek w 1926 roku liczył 880 hektarów.

Wola Książęca

7Dzięki mansardowym dachom nakrywającym wszystkie części oraz mansardowym okienkom dwór w Woli Książęcej przywołuje XIX-wieczne realizacje w tak zwanym kostiumie francuskim. O bardzo dobrych proporcjach i harmonijnie zestawionych bryłach, w części parterowy, w części piętrowy, z płytkim ryzalitem na osi fasady przechodzącym w kwadratową

wieżyczkę. W bocznej elewacji balkon osłonięty daszkiem wspartym na dwóch filarach. Dwór zbudowany w latach 1910-1915.

Wola Książęca jest wymieniana w dokumentach co najmniej od 1304 roku. W XVI wieku należała do Tarnowskich, w tym, w 1579 roku, do Macieja Tarnowskiego. W XIX i XX wieku własność Żychlińskich: w 1881 roku Karola, a 1909 roku Kazimierza.

W 1926 roku Wola Książęca należała do Kazimierza Żychlińskiego. Majątek liczył 651 hektarów.

Słupia

6Okazały, piętrowy, neoklasycystyczny dwór z około 1880 roku, rozbudowany w 1893 roku, z ryzalitem na osi zwieńczonym trójkątnym naczółkiem i gankiem czterokolumnowym poprzedzającym wejście. Potwierdza zamiłowanie Polaków do sztuki klasycyzmu, który nie podlegał zmianom mody ani też nigdy nie popadł w niełaskę, w przeciwieństwie do innych stylów historycznych tak często „praktykowanych” w architekturze XIX wieku i tak powszechnie później krytykowanych.

Słupia występuje w dokumentach bardzo wcześnie, bo od XII wieku, kiedy to 26 kwietnia 1177 roku została potwierdzona jako posiadłość klasztoru lubiąskiego. Również występuje w bulli Innocentego IV z 4 czerwca 1253 roku wśród wymienionych w niej posiadłości klasztoru św. Wincentego we Wrocławiu. W roku 1552 była własnością Jana Spytka Tarnowskiego, wojewody sieradzkiego. Później należała do Stanisława Tarnowskiego, kasztelana sandomierskiego, w XVII wieku do Olszewskich, w XVIII Niemojowskich, na początku XIX Psarskich, potem na powrót do Niemojowskich, a w 1889 roku do Aleksandra Szembeka. Potem stanowiła własność Mańkowskich.

W 1926 roku Słupia należała do spadkobierców Teodora Mańkowskiego. Majątek liczył 706 hektarów i miał gorzelnię.

Łękno

5Obszerny, piętrowy dwór, wzniesiony około 1859 roku dla Józefa Potulickiego, będący wczesnym dziełem Stanisława Hebanowskiego. Bez większego wdzięku, przebudowany w 1887 roku, z dobudowanym bardzo niefortunnie w latach 1951-1952 nowym budynkiem. Dwór nie ukazuje jeszcze wysokiego kunsztu architekta, który w pełni zaowocuje w bardzo licznych późniejszych pracach, takich jak Posadowo, Tarce, Zimnowoda czy Nowa Wieś koto Wronek.

Łękno było od 1827 roku w rękach Heliodora Skórzewskiego. Od roku 1849 własność Ofelii ze Skórzewskich i jej męża Józefa Potulickiego. Następnie przechodzi w ręce niemieckie, jednego z twórców Hakaty, Hermanna Kennemanna, właściciela Klęki. Potem staje się własnością bardzo bogatej, ziemiańskiej rodziny niemieckiej von Jouanneów.

W 1939 roku właścicielką Łękna była Niemka Elżbieta von Jouanne. Majątek w 1926 roku liczył 2337 hektarów, miał gorzelnię i cegielnię.

post piekne dwory welna wyganow slupy pogorzela lubonia e 2 post piekne dwory e 2 granowko prusinowo kwilcz rodzina kwileckich giewartow e 3 post piekne dwory e 3 zydowo strzyzewice ludzisko rogaczewo male kluczewo e 4 post piekne dwory e 4 chichowo lubosz rokietnica twardow bialokosz e 5 post piekne dwory e 5 jaszkowo pawlowo skockie rakoniewice raczon rzadkowo e 6 post piekne dwory e 6 mystki lipie gorki kobylniki wlasnosc radomickich e 7 post piekne dwory e 7 srodka gora jankowo lachmirowice potrzebowo e 8 post piekne dwory e 8 wieclawice radlowo nowa wies myjomice czerlin e 9 post piekne dwory e 9 gronowko splawie popowo podlesne kruchowo granowo e 10 post piekne dwory e 10 marzenin rusocin wroble tarnowo krolewiec e 11 post piekne dwory e 11 nielegowo kopaszyce zelazno wegierki grzybno e 12 post piekne dwory e 12 tonowo smogorzewo pierzchno gorzyczki sedziny e 13 post piekne dwory e 13 powiat poniecki sarbinowo manieczki bagrowo modrze e 14 post piekne dwory e 14 gorki dabskie zbrudzewo wola ksiazeca slupia lekno e 15 post piekne dwory e 15 gorzno lomnica psie pole szlachcin tworca palacu e 16 post piekne dwory e 16 gola gorkowie grabonog wegorzewo sobiejuchy e 17 post piekne dwory e 17 smogulecka wies skoraczewscy skoraczew przebedowo lacko e 18 post piekne dwory e 18 rodzina pawlowskich architekt palacu pawlowice wieckowice rakojady e 19 post piekne dwory e 19 zurawiniec wisniewo stare bojanowo pianowo gorzyn e 20 post piekne dwory e 20 kaczkowko labiszynek pietronki tworzanice uchorowo