Rodzina Pawłowskich

Pawłowice były gniazdem rodziny Pawłowskich z Wierzbna. W 1310 roku weszły w skład powiatu ponieckiego, utworzonego wówczas przez księcia śląskiego Henryka. Później Pawłowice posiadali kolejno Rydzyńscy i Bojanowscy, wreszcie Mielżyńscy. Mielżyńscy herbu Nowina wyszli z Mielżyna w powiecie pyzdrskim, a od końca XVI wieku zaczęli się pisać „z Brudzewa”. Występują w dokumentach od końca XIV wieku, a na znaczeniu bardzo zyskali z przełomem XVI i XVII wieku. Pierwszym właścicielem Pawłowic z rodu Mielżyńskich był Maciej (1636-1697), kasztelan śremski, syn Krzysztofa (zm. 1658), starosty kcyńskiego, i Zofii z Popowskich, a brat Stanisława poległego w 1653 roku pod Suczawą. Znany z pobożności i talentów finansowych do dziedzicznych Chobienic dokupił: Woźniki, Borzysław, Błock, Łąki, Kąkolewo, Godziszewo, Kotowo i Pawłowice. Pochowany został w podziemiach kościoła w Woźnikach, którego był dobrodziejem. Pawłowice odziedziczył jego syn z trzeciej żony Katarzyny z Mycielskich Krzysztof Ignacy (1670-1721), starosta przemęcki, który prócz Pawłowic odziedziczył po ojcu starostwo kcyńskie. Ożeniony z Anną Gorzycką uważany jest za założyciela linii pawłowickiej rodu Mielżyńskich. Jego syn, będący właścicielem Pawłowic i również starostą kcyńskim, to Andrzej (1698-1771), ożeniony z Anna Bnińską. Po nim Pawłowice przejął jego syn Maksymilian Antoni (1737-1799), pisarz wielki koronny i podkomorzy Jego Królewskiej Mości króla Stanisława Augusta, sędzia kapturowy poznański w 1764 roku, kawaler orderu św. Stanisława i Orła Białego, od 1786 roku hrabia pruski, poseł na Sejm Czteroletni, targowiczanin. Miał ogromne talenty finansowe i chociaż odziedziczył po ojcu jedynie klucz pawłowicki z miastem Poniecem, dokupił bardzo wiele majątków w powiatach poznańskim, kościańskim, pyzdrskim, kaliskim i kcyńskim, a po żonie Konstancji Czapskiej – bogatej jedynaczce -wziął wielkie majątki w Prusach Królewskich, w powiatach starogardzkim i chojnickim, o które zresztą procesował się z teściem Jakubem Czapskim, podskarbim ziem pruskich.

Architekt pałacu

Architektem, który zaprojektował ten wspaniały pałac, jest twórca berlińskiej Bramy Brandenburskiej Karol Gotthard Lang-hans. Współpracował z nim budowniczy Ignacy Graff z Rydzyny, rzeźby wykonał najprawdopodobniej znany z Bolesławca na Śląsku Franz Bóhm, projekty wnętrz przygotował słynny artysta warszawski, współtwórca Łazienek Królewskich, Jan Christian Kamsetzer, a realizowali je sprowadzeni z Warszawy sztukatorzy, między innymi Giuseppe Amadio i Giuseppe Borghi. Pałac został wybudowany na zamówienie Maksymiliana Antoniego Mielżyńskiego herbu Nowina wiatach 1779-1792. Powstał w wyniku całkowitej przebudowy stojącego tu poprzednio barokowego pałacu. W 1939 roku Pawłowice były własnością Andrzeja Mielżyńskiego. Majątek w 1926 roku liczył 2204 hektary.

Pawłowice

Uważany przez współczesnych za „jeden z najpyszniejszych pałacy w Poznańskiem”, a nawet trzeba by powiedzieć w Polsce. Główny budynek połączony wielkimi półkolistymi galeriami z dużymi oficynami, które wraz z kordegardami strzegącymi wjazdu ujmują na kształt podkowy ogromny i niezwykle reprezentacyjny podjazd. Trzykondygnacyjny korpus główny pałacu, na rzucie prostokąta, ze skrajnymi ryzalitami i trzyosiowym pozornym ryzalitem z czterokolumnowym portykiem na osi fasady głównej, któremu odpowiada w fasadzie ogrodowej zaokrąglony ryzalit. Kolumny portyku ujmują pierwsze i drugie piętro, co sprawia, że drzwi wejścia znajdujące się na poziomie parteru są bardzo skromne. Całość jednak z kolumnami sięgającymi dachu i zwieńczeniem-attyką dźwigającą cztery alegoryczne postaci kobiece jest bardzo okazała. Dach dwuspadowy, spłaszczony wzdłuż kalenicy. Ryzality nakryte dachami trójspadowymi. Okazałe oficyny stanowią jak gdyby oddzielne piętrowe i zryzalitowane pałace nakryte wysokimi dachami. Na parterze – od frontu – westybul, za nim – od strony ogrodu -okrągły salon. Bardzo bogato dekorowane wspaniałymi sztukateriami i obite jedwabiami częściowo z epoki reprezentacyjne sale znajdują się na piętrze, tworząc tak zwane piano nobile. Od strony ogrodu wielka, dwukondygnacyjna, owalna sala balowa. Obok w amfiladzie trzy salony: jedwabny, chiński i zielony.

Więckowice

Dwór zbudowany pod koniec XVIII wieku dla Bielińskich, przebudowany i rozbudowany w czwartej ćwierci XIX wieku dla Brezów, a także – niestety – po 1945 roku. Piętrowy, na planie litery U, o dwu skrzydłach dobudowanych do korpusu głównego i z dwoma dwupiętrowymi przybudówkami. Przy jednej z elewacji kaplica pod wezwaniem NMP Przedziwnej z 1892 roku. W fasadzie głównej ganek z filarami, a na nim balkon.
Więckowice występują w źródłach co najmniej od 1387 roku, kiedy to właścicielami byli Stefan i Mikołaj Odojowie Więckowscy. W 1580 roku mieli tu swe działy Anna, Stanisław i Fabianna Więckowscy oraz Jakub Niegolewski. W XVIII wieku wieś należała do Zbijewskich, a pod koniec XVIII wieku do Bielińskich i Drwęskich. W 1805 roku Adam Turno kupił Więckowice od Rocha Drwęskiego za 112 500 złotych polskich. Dwadzieścia lat później, w 1825 roku, odsprzedał je Mycielskiemu za 40 000 talarów. W 1832 roku Konstancja Mycielska wniosła Więckowice jako wiano swojemu mężowi Józefowi Brezie, pułkownikowi wojsk polskich. W rękach Brezów pozostawały aż do drugiej wojny światowej. Gustaw Breza z Więckowie był kawalerem maltańskim.

W roku 1939 właścicielem Więckowie był Gustaw Breza. Majątek w 1926 roku liczył 900 hektarów.

Rakojady

Dwór piętrowy, nakryty płaskim dachem czterospadowym, z trójkątnym szczytem nad częścią środkową fasady. Wejście ujęte w murowany ganek opięty kolumnami i niosący taras piętra. Przy ganku paskudna powojenna przybudówka. Dwór zbudowany na początku XX wieku.

Rakojady znane są w dokumentach co najmniej od 1392 roku, kiedy to prawował się Raczek z Rakojad z Przybysławem z Przysieki. W 1579 roku Rakojady należały w części do Piotra Przysieckiego, w części do Jana Podarzewskiego i jeszcze w XVII wieku pozostawały w rękach obu tych rodzin. Pod koniec XVIII wieku własność Walentego Swinarskiego, a w XIX i XX jako część dóbr Roszkowo – Dziembowskich.

W 1939 roku Rakojady były własnością Stefana Dziembowskiego.

post piekne dwory welna wyganow slupy pogorzela lubonia e 2 post piekne dwory e 2 granowko prusinowo kwilcz rodzina kwileckich giewartow e 3 post piekne dwory e 3 zydowo strzyzewice ludzisko rogaczewo male kluczewo e 4 post piekne dwory e 4 chichowo lubosz rokietnica twardow bialokosz e 5 post piekne dwory e 5 jaszkowo pawlowo skockie rakoniewice raczon rzadkowo e 6 post piekne dwory e 6 mystki lipie gorki kobylniki wlasnosc radomickich e 7 post piekne dwory e 7 srodka gora jankowo lachmirowice potrzebowo e 8 post piekne dwory e 8 wieclawice radlowo nowa wies myjomice czerlin e 9 post piekne dwory e 9 gronowko splawie popowo podlesne kruchowo granowo e 10 post piekne dwory e 10 marzenin rusocin wroble tarnowo krolewiec e 11 post piekne dwory e 11 nielegowo kopaszyce zelazno wegierki grzybno e 12 post piekne dwory e 12 tonowo smogorzewo pierzchno gorzyczki sedziny e 13 post piekne dwory e 13 powiat poniecki sarbinowo manieczki bagrowo modrze e 14 post piekne dwory e 14 gorki dabskie zbrudzewo wola ksiazeca slupia lekno e 15 post piekne dwory e 15 gorzno lomnica psie pole szlachcin tworca palacu e 16 post piekne dwory e 16 gola gorkowie grabonog wegorzewo sobiejuchy e 17 post piekne dwory e 17 smogulecka wies skoraczewscy skoraczew przebedowo lacko e 18 post piekne dwory e 18 rodzina pawlowskich architekt palacu pawlowice wieckowice rakojady e 19 post piekne dwory e 19 zurawiniec wisniewo stare bojanowo pianowo gorzyn e 20 post piekne dwory e 20 kaczkowko labiszynek pietronki tworzanice uchorowo