Śródka

14Dla niemieckiej, ale spokrewnionej z Polakami rodziny von Seydlitz zbudowany został w latach 1858-1861 neogotycki dwór-zamek o bardzo oryginalnej koncepcji. Niska, parterowa część środkowa z półpiętrem poddasza ujęta została w dwa różnej wielkości prostopadłe do niej skrzydła: znacznie większe i wyższe czterokondygnacyjne skrzydło północne i mniejsze, niższe trzykondygnacyjne skrzydło południowe. Całość nakryta oddzielnymi płaskimi dachami ukrytymi za wysokim krenelażem. Fundatorami dworu byli Karol Konstanty von Seydlitz (1796-1890), właściciel dóbr Środka, Strzeżemin i Orle, oraz jego żona Seweryna Helena z Dziembowskich. W 1939 roku właścicielem Środki był Niemiec Karl von Seydlitz. Majątek w 1926 roku liczył 1002 hektary i miał gorzelnię.

Góra

13Do renesansu północnego zwanego wówczas często Queen Anne Revival nawiązuje pałac w Górze wystawiony w latach 1877-1878 przez architekta Paula Rotera dla Rudolfa Fischera von Mollarda. Nie zanadto pretensjonalny – nawet dość szlachetny – piętrowy, z dwoma narożnymi basztami, delikatnie zarysowanym ryzalitem w części środkowej fasady głównej zwieńczonym dekoracyjnym szczytem, z cofniętą wysoką wieżą nakrytą wysokim dachem z latarnią, oraz wykuszami w fasadzie ogrodowej. Pałac nakryty dachem mansardowym. Lico ściany w sposób typowy dla stylu Queen Anne Revival stanowi połączenie żółtych cegieł klinkierowych i jasnych powierzchni tynkowanych. Ładny i okazały portal ujęty w parę kolumn. Wewnątrz duży hol, salon na osi i biblioteka bogato dekorowane boazeriami i polichromiami.

W sąsiedztwie wspaniałe „zamkowe” budynki gospodarcze – jedne z najefektowniejszych, jeżeli nie najefektowniejsze w Wielkopolsce.

Góra jest wzmiankowana już od 1393 roku. Na początku XIX wieku była, jak się zdaje, własnością Szołdrskich. Co najmniej od lat siedemdziesiątych XIX stulecia należała do niemieckiej rodziny Fischerów, być może dopiero co uszlachconej, z dodaniem drugiego członu nazwiska „von Mollard”. W ich rękach pozostawała aż do drugiej wojny światowej.

W roku 1930 właścicielem Góry był Ernst Gotthelf Fischer von Mollard. Majątek w 1926 roku liczył 4097 hektarów, miał gorzelnię, tartak i cegielnię.

Jankowo

12Pałac-zamek w Jankowie, wzniesiony około 1880 roku, a przebudowany około roku 1900, posiadający pewien wdzięk – jak zwykle pałace w stylu neogotyku angielskiego – przypomina swe starsze rodzeństwo: pałace w Będlewie, Jarocinie, a po części Nowej Wsi koto Kaźmierza i w Kotowie. Częścią piętrowy, częścią parterowy, na wydłużonym nieregularnym planie, z wieżyczkami w narożach, kolumnowym gankiem od frontu i wieżą.

Jankowo co najmniej od lat osiemdziesiątych XIX wieku należało do Niemców, najpierw do Alberta Hepnera, dla którego prawdopodobnie wybudowano pałac, a następnie do rodziny Sturssbergów, w których rękach pozostawało aż do II wojny światowej.

W 1939 roku Jankowo należało do Niemki Adolfinę Sturssberg. Majątek w 1926 roku liczył 487 hektarów.

Lachmirowice

11Klasycyzujący dwór-willa z 1866 roku został w latach siedemdziesiątych XIX wieku powiększony o piętrowe skrzydło, a na początku XX wieku poprzedzony gankiem filarowo-kolumnowym wejścia dźwigającym taras. Wtedy też zapewne dodano dwie dziwaczne przybudówki po obu stronach ryzalitu. Pierwotny dwór na planie zbliżonym do kwadratu, piętrowy, z piętrowym ryzalitem na osi zwieńczonym trójkątnym naczółkiem, nakryty prawie płaskim dachem.

Lachmirowice były niegdyś własnością Wichlińskich, ale już przed 1881 rokiem przeszły w ręce niemieckie. W 1881 roku właścicielem majątku był Gustaw Hinsch, kapitan i radca niemieckiego Ziemstwa Kredytowego. W rękach jego rodziny Lachmirowice pozostawały do okresu międzywojennego.

W 1926 roku Lachmirowice były własnością Niemca Maksymiliana Hinscha. Majątek liczył 329 hektarów.

Potrzebowo

10Dwór o pewnych cechach neorenesansowych, jak półkoliście zamknięte okna, piętrowy, z bardzo płytkim ryzalitem na osi zamkniętym szczytem i poprzedzonym czterokolumnowym gankiem wejścia niosącym balkon. W tylnej elewacji, na osi, piętrowy wieloboczny ryzalit. Naroża ujęte lizenami przechodzącymi w sterczyny. Dwór nakryty dachem czterospadowym, zbudowany zapewne około połowy XIX wieku. W końcu XVIII wieku Potrzebowo było własnością Wojciecha Wałknowskiego. Około połowy XIX wieku należało do Żelistawskich, a później przeszło w ręce niemieckie. Właścicielem Potrzebowa w 1881 roku był Berthold Miehle. W okresie międzywojennym własność Niklewiczów.

W 1930 roku właścicielem Potrzebowa był Stefan Niklewicz. Majątek w 1926 roku liczył 223 hektary.

post piekne dwory welna wyganow slupy pogorzela lubonia e 2 post piekne dwory e 2 granowko prusinowo kwilcz rodzina kwileckich giewartow e 3 post piekne dwory e 3 zydowo strzyzewice ludzisko rogaczewo male kluczewo e 4 post piekne dwory e 4 chichowo lubosz rokietnica twardow bialokosz e 5 post piekne dwory e 5 jaszkowo pawlowo skockie rakoniewice raczon rzadkowo e 6 post piekne dwory e 6 mystki lipie gorki kobylniki wlasnosc radomickich e 7 post piekne dwory e 7 srodka gora jankowo lachmirowice potrzebowo e 8 post piekne dwory e 8 wieclawice radlowo nowa wies myjomice czerlin e 9 post piekne dwory e 9 gronowko splawie popowo podlesne kruchowo granowo e 10 post piekne dwory e 10 marzenin rusocin wroble tarnowo krolewiec e 11 post piekne dwory e 11 nielegowo kopaszyce zelazno wegierki grzybno e 12 post piekne dwory e 12 tonowo smogorzewo pierzchno gorzyczki sedziny e 13 post piekne dwory e 13 powiat poniecki sarbinowo manieczki bagrowo modrze e 14 post piekne dwory e 14 gorki dabskie zbrudzewo wola ksiazeca slupia lekno e 15 post piekne dwory e 15 gorzno lomnica psie pole szlachcin tworca palacu e 16 post piekne dwory e 16 gola gorkowie grabonog wegorzewo sobiejuchy e 17 post piekne dwory e 17 smogulecka wies skoraczewscy skoraczew przebedowo lacko e 18 post piekne dwory e 18 rodzina pawlowskich architekt palacu pawlowice wieckowice rakojady e 19 post piekne dwory e 19 zurawiniec wisniewo stare bojanowo pianowo gorzyn e 20 post piekne dwory e 20 kaczkowko labiszynek pietronki tworzanice uchorowo